ความดี ต้องทำด้วย ใจ... ระทึก !!!!
นี่คือสิ่งที่เราต้องรอรับเพราะเลือกจะมาเอง
๑.
๒ องศาแล้วพี่น้อง....
อุณหภูมิที่เกียวโตเมื่อเช้า..๒ องศาซี
ตอนนี้ ๑๑ องศาซี
มันจะหนาวไปไหนนี่...
๒.
มีความคิดว่าจะออกจากงานพิเศษในช่วงหลังวันปีใหม่...
เพราะมันดูดพลังเราไปมากเหลือเกิน
ไปหาที่อื่นๆทำบ้างเปลี่ยนแนวบ้างเผื่อจะเวิร์ค....
๓.
เป็นนิสัยเสียที่เลวร้ายมากของผม
คือ เมื่อมีเวลาแล้วไม่ทำ...ซึ่งเป็นนิสัยที่คนไทยหลายแสนคนเป็น...
ผลัดไว้ก่อน...ผลัดวันไปก่อน ...
เป็นอะไรที่เลวร้ายมากในตอนนี้สำหรับผมน่ะ...
เพราะ ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
นี่จะครบปีแล้ว เดือนหน้าก็ ๙เดือนที่มาที่นี่แล้ว...
๔.
ความหนาวเป็นความทรมาณอย่างมาก...
มากกว่าร้อนเพราะ หนาวมันอาบน้ำไม่ได้...อาบไม่ไหว
ร้อนๆกลับมาอาบน้ำได้....
มันทรมาณตรงนี้แหละ...
ทำงานเสร็จเหงื่อโทรมกายเปียกน้พทั้งตัว
พอเดินเข้าห้องแต่งตัว...เจอลมหนาวของญี่ปุ่นมันบาดลึก
แทบจะเดินไม่ได้ ขาไม่ยอมก้าว....
ตากลมปั่นจักรยานกลับบ้าน...ก็อาบน้ำไม่ได้เพราะหนาว...
และเกรงใจป้าเจ้าของบ้านด้วย...
ถ้าอาบ พออาบเสร็จมันก็ต้องเดินกลบห้อง เจอลมหนาวอีก...
กว่าผมที่สระจะแห้ง...หวัดกินอีก....
จะหนาวไปไหนว่ะเฮ้ย....
การอนุรักษ์ไม่ได้ทำเพื่อตัวเองแต่ทำเพื่อคนรุ่นต่อไป
